Τα άτομα που έχουν διαγνωσθεί με το σύνδρομο Άσπεργκερ φαίνεται να έχουν «παράξενη» ομιλία ή ομιλία που να μην έχει ρυθμό, δε μπορούν να προσαρμοστούν στο πόσο χαμηλά ή σιγά πρέπει να μιλούν και έχουν κακό συντονισμό και αδέξιες κινήσεις. Ακόμη, μπορεί να μιλούν συνεχώς για ένα συγκεκριμένο θέμα, χωρίς όμως να υπάρχει συνοχή σε αυτά που αναφέρουν. Επιπλέον, σε πολλές περιπτώσεις τα άτομα απομονώνονται καθώς έχουν έλλειψη επικοινωνιακών δεξιοτήτων ή λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος.